Persberichten

Energierealisme en verantwoord ruimtelijk beleid versus … een windturbine(park) in Berlaar

Vlaams Belang verwelkomt alternatieve energiebronnen

Laat het meteen duidelijk zijn: het Vlaams Belang betwist de opwarming van de aarde niet. Ons nadenken over het energievraagstuk beperkt zich evenwel niet tot een dreigende klimaatverandering. Ook de huidige financiële en economische crisis maakt daar deel van uit. Het is nu eenmaal een feit dat we zonder opgewekte energie in Vlaanderen niet kunnen leven. Er moet dan ook over worden gewaakt dat de energiefactuur betaalbaar blijft voor elk gezin in Berlaar. Het energievraagstuk heeft dus een belangrijk economisch aspect en mag daarom voor ons niet worden beperkt tot louter een milieuthema.

Het is trouwens een illusie te denken dat alleen een focus op minder uitstoot van CO2 ons zal behoeden voor een ecologische catastrofe. Op lange termijn zal de oplossing moeten komen van technologische vooruitgang, van nieuwe, ‘schone’ technieken. Dat we ondertussen via energie-efficiëntie moeten werken aan het terugdringen van de CO2-uitstoot, staat buiten kijf. Wij wijzen het aanboren van alternatieve energiebronnen dus zeker niet af, maar het moet passen in:

Een realistisch lokaal beleid !

Over de energieprijzen en het opwekken van energie hebben de gemeentebesturen niets te zeggen. Ook in het wetenschappelijk onderzoek naar vernieuwende energiebronnen is de inbreng van het gemeentebestuur van Berlaar en het stadsbestuur van Lier nihil. Maar beide besturen kunnen wel heel wat initiatieven nemen die leiden tot energie-efficiëntie en een verminderd energieverbruik bij gezinnen die in Berlaar en in Lier wonen of bij de bedrijven die er gevestigd zijn. Zeker op het vlak van (dak)isolatie en het gebruik van energiezuinige toestellen kan er nog heel wat gebeuren.

Een realistisch lokaal beleid vertrekt vanuit een weldoordachte beleidskeuze en spint daaruit consistente en langdurige acties die gedragen kunnen worden door de inwoners van de stad of gemeente. Belangrijk is dat deze acties voor iedereen betaalbaar zijn en de bestaande levenskwaliteit respecteren en verbeteren. Al te experimentele ideeën die sterk ingrijpen in de leefomgeving (landschappelijk kader, woonstructuur en -kwaliteit) en al even experimenteel moeten worden gefinancierd, vallen daar zeker niet onder. Een voorbeeld daarvan is de idee drie windturbines van honderd meter hoog in te planten in een landelijke gemeente als Berlaar ...

Laat het nu juist zo’n idee zijn dat sinds kort heel wat ophef veroorzaakt in Berlaar en Koningshooikt.

Opschudding in Berlaar en Koningshooikt

Begin deze maand kwam aan het licht dat in Berlaar een landbouwer ongevraagd is benaderd door enkele personen, die een ‘werkgroep voor groene energie’ en een energiebedrijf vertegenwoordigen, die met hem wilden onderhandelen over het oprichten op zijn grond van een windturbine van zo’n honderd meter hoog en met wieken van ongeveer veertig meter. Deze poging tot onderhandeling (de landbouwer ging niet op het voorstel in ook al werd hem een flinke smak geld voorgehouden) bleek een eerste stap te zijn in het opzetten van een project dat zou resulteren in het oprichten van drie windturbines in Berlaar, aan de grens met Koningshooikt.

Nadat de landbouwer deze zaak had bekend gemaakt (ook al hadden de onderhandelaars hem gevraagd dat voorlopig niet te doen …), stond al snel de hele buurt daar in rep en roer. Logisch ! Niet alleen was de buurt – net als de rest van de inwoners van Berlaar en Koningshooikt – helemaal niet op de hoogte van het bestaan van zulk project, bovendien is zo’n windturbine heel wat anders dan een 'windmolen in het landschap’.

Geen ‘windmolen in het landschap’

Met hoogtes van inmiddels 140 meter (dat is hoger dan de Antwerpse kathedraal) en meer zijn windturbines elementen die behoorlijk ingrijpen in het landschap. In een platte, landelijke gemeente als Berlaar kan een windturbine onmogelijk niet opvallen. Windturbines vergelijken met de aloude windmolens die eertijds overal in Vlaanderen voorkwamen, iets waar het Berlaarse groene raadslid zich wel eens aan waagt, gaat dan ook langs geen kanten op. Terecht vrezen mensen, zowel in Berlaar als in Koningshooikt, uit de buurt waar de windturbines zouden komen voor een waardedaling van hun eigendom.

Wie een windturbine wil oprichten moet daarbovenop ook bijzondere zorg besteden aan de impact ervan op de woonkwaliteit (er liggen twee woonkernen in de onmiddellijk omgeving) door ondermeer geluidshinder, visuele hinder, slagschaduw, enz. De geluidsimpact, die toeneemt met de windsnelheid, is in een landelijk omgeving zo wie zo groter dan in een stad of industriegebied. De draaiende wieken van een windturbine veroorzaken lichtreflecties en een bewegende slagschaduw. Vooral het stroboscopisch effect daarvan wordt als zeer hinderlijk ervaren. Maar de slagschaduw heeft niet alleen impact op de woonkwaliteit, ook omliggende gewassen en andere alternatieve energiebronnen zoals zonnepanelen zijn er gevoelig aan. Geheel terecht maakt een handelaar die zijn zaak vlakbij het militair domein in Berlaar heeft (daar zouden de twee andere windturbines komen) en heeft uitgerust met zonnepanelen voor een waarde van 32 000 euro, zich ernstig zorgen over de slagschaduw van een mogelijke windturbine op minder dan honderd meter.

Er is genoeg informatie te vinden die op al deze zaken duidt. Een Duitse studie gaat echter nog een stap verder en stelt dat momenteel windenergie een vrij gunstige bron van hernieuwbare energie is, maar dat ze vroeg of laat zal vervangen worden door zonne-energie en energie gewonnen uit biomassa en aardwarmte. Door plaatsgebrek treedt er in Duitsland reeds verzadiging van windturbines op. Een belangrijk deel van de nieuwe installaties zal dus op zee moeten worden gebouwd. Snelle verzadiging van het landschap is iets waarmee we in Vlaanderen, dat niet bulkt van de open ruimte, nu al rekening moeten houden. En dan hebben we het nog niet gehad over de werken die nodig zijn om de elektriciteit die de turbines produceren op het stroomnet te krijgen ...

Naïeve werkgroep ?

De drijvende kracht achter de komst van windturbines in Berlaar blijkt een werkgroep te zijn die de hele bevolking in Berlaar wil voorzien van groene stroom en zich “Megawindy” noemt. Het zou gaan om een groep idealistische denkers die nu door de firma Ecopower, die zij zelf bij het project had betrokken, bij de bok is gezet ... Was de groep gewoon een beetje naïef en schatte zij de economische belangen van de betrokken firma fout in ? Er zijn toch wel wat indicaties die erop wijzen dat er meer aan de hand is:

De werkgroep heeft één welbepaalde politieke component: het enige groene raadslid dat Berlaar telt, zit mee in de werkgroep.
Ook de Berlaarse schepen van Milieu, en dus het gemeentebestuur, is bij de werkgroep betrokken. Dat zij daar uit persoonlijke interesse en niet met een schepenpetje op zou zitten, snijdt natuurlijk geen hout.
De Berlaarse burgemeester heeft blijkbaar al een brief naar Landsverdediging geschreven om na te gaan of er op het militair domein windturbines kunnen worden geplaatst.
Voor de firma Ecopower werden de plannen inmiddels blijkbaar zeer concreet …
En dan is er natuurlijk het feit dat alles buiten weten van de bevolking is gebeurd: nooit is dit project als concreet voorgesteld op de milieuraad en nooit is de zaak aan bod geweest in de gemeenteraad en dan plots midden in de vakantie, door een toeval, komt dit dossier aan het licht.

Dit is inderdaad een “haast maffioze manier van handelen” zoals Stefan Brys het in De Standaard van 7 juli 2009 in het artikel ‘Hoge molens vangen veel wind’ uitdrukt. Was het de bedoeling deze drie windturbines, als voldongen feit, in de maag van de inwoners van Berlaar en Koningshooikt te splitsen ?

Geen windturbines in Berlaar !

De planologische en procedurele rompslomp die moet doorworsteld worden vooraleer men windenergie kan winnen, neemt af. Door het wijzigingsdecreet ruimtelijke ordening kunnen windturbines voor het opwekken van elektriciteit makkelijker worden ingeplant. Dit mag voor het Vlaams Belang echter niet ten koste gaan van de open ruimte ! Daarom wil het Vlaams Belang een oordeelkundige inplanting ervan, met – op het land – bundeling van de turbines in industriegebieden, langs lijninfrastructuur (zoals het hoofdwegennetwerk en kanalen) en in randstedelijke omgevingen. Uiteraard moet daarbij ook aandacht gaan naar geluids- en schaduwhinder, naar veiligheid en naar de landschappelijke inpasbaarheid. In Berlaar is er geen locatie die al deze voorwaarden gunstig kan bundelen. Het Vlaams Belang is dan ook duidelijk: er is geen plaats voor windturbines in Berlaar ! In Lier, noch in Koningshooikt !

Indien de idee om windturbines in Berlaar op te richten tegen het einde van de zomervakantie niet volledig van de baan is, zullen zowel de Berlaarse als de Lierse fractie van het Vlaams Belang deze zaak ter sprake brengen op de gemeenteraad van september. Onze Berlaarse fractie zal dan zelfs het opstarten van een referendum grondig overwegen.



Vlaams Belang Berlaar en Lier - Koningshooikt