Nieuws
Het geld is (bijna) op
13 november 2011
Wat in 2008 begon met het ineenstorten van de secundaire hypotheekmarkt in de Verenigde Staten, verspreidde zich in een mum van tijd als een tornado over de ganse wereld. Financiële experts, gesteund door de media, deden alle moeite om het onheil te bezweren. Ze probeerden ons wijs te maken dat het allemaal zo erg niet was en dat het wel zou overwaaien.
Vandaag, 3 jaar later, kunnen we alleen maar vaststellen dat we nog steeds midden in de storm zitten. Terwijl we dag na dag overdonderd worden met berichten van falende financiële instellingen, chaotische toestanden en misnoegde bevolkingsgroepen, voelen we ook in ons dagelijkse leven de crisis langzaam maar zeker dichterbij sluipen. Basisbehoeften, zoals eten, kleding en verwarming worden duurder. Een tripje naar de supermarkt maakt ons pijnlijk duidelijk dat we steeds minder kunnen kopen met onze zuurverdiende euro’s. En terwijl u al lang begrepen had dat we de tering naar de nering moeten zetten, zijn overheidsinstanties, intercommunales en allerhande financiële constructies nog jaren door gegaan alsof er niets aan de hand was. In hun wereld scheen nog steeds de zon en groeiden de bomen tot in de hemel. Maar nu, eind 2011, lijkt het toch ook daar door te dringen dat de geldkist een bodem heeft en dat die stilaan begint op te duiken.
Diensten en studies
Bij Finilek, een financieel vehikel dat in naam van de gemeenten aandelen beheert in een kluwen van intercommunales en holdings, is het zo ver. Een faillissement is nog niet meteen aan de orde, maar het over kop gaan van de Gemeentelijke Holding zal echt wel pijn doen. Dat zal zich trouwens ook op gemeentelijk vlak laten voelen. Of zoals de financiële afgevaardigde van Finilek het tijdens de afgelopen jaarvergadering stelde: “O
fwel gaat de Gemeentelijke Holding failliet en dan klopt de curator bij de gemeente aan, ofwel gaat de Holding vrijwillig in vereffening en dan klopt Finilek bij de gemeente aan.” Ook Iverlek, de distributienetwerkbeheerder van gas en elektriciteit in onze regio, ziet de bui hangen. Om zijn financiën op te krikken gaat deze beheerder resoluut verder op de weg die enkele jaren geleden werd ingeslagen: uitvoeren van diensten en studies rond energieverbruik in de gemeenten. Tegen forse vergoeding uiteraard. Wat denkt u bijvoorbeeld van een dure studie die moet uitwijzen dat een lekkend dak in een bibliotheek best kan hersteld worden om verdere schade te voorkomen ? Of van een studie die tot de ongelofelijke bevinding komt dat men flink wat geld kan besparen als het licht in een sporthal wordt uitgeschakeld wanneer er niemand aanwezig is ? Je moet er maar op komen om dit soort onzinnige studies te verkopen als een dienst die een wezenlijk bijdraagt aan de kostenbeheersing in een gemeente. Kortom, alle middelen zijn goed om geld uit de gemeentelijke kas te peuteren.
Ze trappen erin
En de gemeenten ? Die staan erbij, kijken er naar en … trappen erin. Maar ook een gemeente moet haar geld ergens halen. U mag één maal raden wie er uiteindelijk zal opdraaien om al deze financiële knutselaars en hun constructies te betalen. Juist ja, u bent erbij. Wedden dat het gemeentebestuur geen extra studie moet laten uitvoeren om dat te snappen ?