Column

Een voorbeeld van ...

Een column door Dirk Aras






Op de gemeenteraad van oktober vroeg ik het gemeentebestuur wanneer nu eindelijk de toetsing van het mobiliteitsplan, die in het voorjaar was uitgevoerd, zou besproken worden. Eerst in april en daarna in mei beloofde de burgemeester al hiervoor een speciale verkeerscommissie samen te roepen, maar daar was tot dan helemaal niets van in huis gekomen.

Vaagheid, tegenspraak en onlogica

Ik drong zo aan op die bespreking omdat zowel de toetsing zelf als het toetsingsresultaat absoluut uitblonken in vaagheid. Zeg nu zelf wat is er vager dan het besluit “De GBC beslist het mobiliteitsplan te verbreden en verdiepen” ? Bovendien is dit besluit absoluut niet logisch. Het wil immers zeggen dat het gemeentebestuur het oorspronkelijke mobiliteitsplan nog actueel acht en dat klopt helemaal niet. Bepaalde visies van het plan zullen nooit meer worden uitgevoerd omdat er al definitief andere 'oplossingen' zijn gekozen. Denken we bijvoorbeeld aan de rotonde. Daar wordt in het mobilitietsplan een geheel andere aanpak voorzien ...

Bovendien zou op de gemeenteraad van november eindelijk het ruimtelijk structuurplan worden voorgelegd. Daarin is ook een mobiliteits-component voorzien. Bijgevolg zou in het structuurplan een mobiliteitsvisie worden voorgelegd waarvan de raadsleden niet kunnen weten of die wel is afgestemd op het getoetste mobiliteitsplan ! En toch zouden zij daarover moeten stemmen. Het Vlaams Belang vindt dit op z'n minst een totaal onlogische werkwijze.

Onlogica en gebrek aan visie

Dat een onderzoek naar het Berlaarse mobiliteitsvraagstuk op twee sporen wordt gevoerd, is best verdedigbaar. Maar die sporen moeten wel samenkomen op het meest belangrijke moment en dat is de stemming van het ruimtelijk structuurplan op de gemeenteraad. Dat is dus niet gebeurd. Het gemeentebestuur koos ervoor de gemeenteraad eerst te laten stemmen over het structuurplan, inclusief de mobiliteitscomponent, en pas daarna een informatieve vergadering over de toets van het mobiliteitsplan te houden.

Toen ik wees op de onlogica het Berlaarse mobiliteitsvraagstuk te behandelen in twee losstaande plannen: eerst het structuurplan en daarna het mobiliteitsplan, terwijl het net de bedoeling moet zijn het structuurplan af te stemmen op het getoetste mobiliteitsplan, zag de burgemeester daarin geen probleem. Geen probleem omdat het structuurplan op het moment dat het ter stemming aan de gemeenteraad werd voorgelegd, volgens hem niet eens af was ...

Kortom: het Berlaarse gemeentebestuur ten voeten uit

Het is juist dat een structuurplan onderworpen moet worden aan een openbaar onderzoek en dat de bevolking dus nog bezwaren tegen voorgenomen beslissingen kan indienen en veranderingen kan voorstellen. Natuurlijk dat een bestuur met gefundeerde bezwaren en voorstellen alsnog rekening houdt. Maar het is toch volledig onbegrijpelijk dat het bestuur rekent op een openbaar onderzoek om de eigen visie vorm te geven. Waar dienden dan al die voorafgaande vergaderingen van de gemeentelijke commissie ruimtelijk ordening en de uitgebreide werkgroep ruimtelijk structuurplan voor ? Toch om op basis van die informatie en de eigen ideeën omtrent ruimtelijke ordening en mobiliteit een gedragen voorstel te vormen, of niet ? Volgens de burgemeester niet dus ...

Vaagheid, tegenspraak en onlogica, allemaal gebundeld in de belangrijkste Berlaarse beleidsplannen. Het typeert het Berlaarse gemeentebestuur ten voeten uit.




Categorie: